تقدیم به خلیل شیخلو و رضا کرباسی
ساعت یازده و نوزده دقیقه شب مُردم. بلافاصله پس از مرگم جلسه ای تشکیل شد و علت مرگم بزیر سؤالی جدی رفت؛ اولأ که هستم و چند سال است وجود دارم؟ آیا با میشل فوکو ارتباط تشکیلاتی دارم؟ بازجوی من علاقه ی زیادی داشت بداند آیا من با فوکو همبند هم بوده ام؟ من این را رد کردم اما بازجویم - که به عزیزترین کس من در طول زندگی پس از مرگم تبدیل شده - این حرف را قابل قبول ندانست و فرمود که من بألاخره با واسطه با فوکو دوستی هائی داشته ام، وقتی من مسائل تفاوت زمانی ام را با فوکو مطرح کردم ، بازجویم گفت : از نظر ما، ژاک دریدا همان میشل فوکو ست و توی لعنتی با هر دوی اینها ارتباط داشته ای! من بطرزی استثنائی توانستم پرسشهای بخش عقیدتی را ببینم، در این جا چند باربه گونه ای که فرد پرسش شونده گیج و ویج شود با حروف متفاوتی آمده بود : آیا شما مارک- سیست هستید و اگر نیستید جدأ چرا و اگر نه چرا، چرا آره و چرا نه و آیا همیشه؟ یعنی بله؟ من حتی توانستم جواب به این سؤال را قاچاقی پیدا کنم ، در بخش جوابهای چهار جوابه آمده بود : الف.مارکسیست هم هستیم،ب.بوده و هستیم،پ.این نیز بگذرد،ت.ما را در سمرقند بُود چلچراغی که...من در میانه ی جلسه فردی شبیه سعید امامی را دیدم که بلافاصله بازجویم با مهربانی گفت : نگران نباشید ایشان سعید اسلامی ضعیف شده ای ست که خطر جانی ندارد و بصورت واکسن نگهداری ژنتیکی میشود...یکبار بازجویم در قسمت سئوالات دینی پُرسید :جدأ دلیل بیماری امام چهارم چه بوده؟که من گفتم : من چه میدانم! بازجویم با مُشت به کف مایع برزخ کوبید و داد زد این قابل قبول نیست که ندانی امام چهارمت کجا میرفته و دوستانش چه کسانی بوده اند؟ آدم حتی مواظب دوستان نزدیک خود هم هست، چطور توانستی در مورد امر به این مهمی خود را به ندیدن رفت و آمدهای مشکوک این امام بزنی...گفتم لابُد این امام هم تحت فشار بوده است! او گفت :این مهم نیست، مهم اینست که ما بتوانیم این امام را هم به نحوی با دستبردن فرا علمی در کُتب تاریخی مُداوا کرده، و راهی تاریخش کنیم! من هم از اینهمه پرسشهای ریز ناراحت شدم و گفتم : خودتان میدانید چرا یارو مریض است؟ بازجو با بی اعتنائی گفت : من که از آنور نیامدم، تا زمانی که یادم میامده دارم افراد با گناه و بی گناه و میانه را بازجوئی میکنم، گیرم هم میدانستم، این در وضع من کوچکترین تأثیر مفهومی برجای نخواهد گذاشت؛ همواره سئوالی سخت تر از زیر تُنبان سئوال جواب داده شده، مانند موریانه ای بی پروا بیرون میاید و زندگی را برایم از بیماری خوره نیز جانفرساتر میکند، پس چه بهتر که به سئوالات قدیمی و نامربوط و انحرافی موجود دلخوش کنم تا در این وضعیت خود به طعمه ای برای امثال تو و از خودم پائینترها تبدیل نگردم، اُمیدوارم این حق جزئی را برای مافوق ماندن به من بدهی!گفتم : خواهش میکنم! گفت: مرحمت زیادی میکنید،فکر نمیکنید پدرتان را با این مزه ریزیها درخواهم آورد؟...وقتی مرا در میانه ی بازجوئیهای سخت به اینور و آنور میکشاندند، صدای زنده باد زاپاتا و مرگ بر گریگوری سوم ، لحظاتی فضا را پُر کرده بد که برای من سئوالی مبهم را ایجاد کرد که با محافظ بازجویم که مردی خطرناک بود در میان گذاشته گفتم : آیا مارکسیسم به اینجا هم رسیده؟ محافظ نگاه عاقل اندر سفیهی به من انداخت و گفت : نخیر! تنها تیره ای از آن سالیان پیش توسط چند عنصر قوی و کهنه کار مارکسیست به اینجا رسیده بود، که مسلمأ اینجا توانستیم حسابی تحریفش کنیم، اما هنوز خطرناک است و عده ای با ملغمه ای از افکار نیم پادشاهی نیم آنارشیستی جدأ گُمان دارند که مارکسیست هستند! اینها مسلمأ کتابی از مارکس ملعون نخوانده اند بلکه شکلکهائی از مارکس ، بروی پاره ای کتابهائی دیده اند که ما سالهاست آنها را آتش زده ایم، اما در اذهان بیمارشان نقش بسته و گاه به رقص نیز درمیاید! بازجو ناگهان به محافظ اشاره کرد برود و بعد رو به من گفت : میدانید که محافظ من در حقیيقت همسر من هم هست! گفتم: میبخشید نمیدانستم اما ایشان مرد مگر نیستند؟ بازجویم با لبخندی زورکی گفت : او هرمافودیت است و میتواند شبها از هر زنی زنتر و روزها از هر مردی، خشنتر شود برای همینست که در خلال داستانت اشاره کرده بودی که محافظ من مرد خطرناکی ست. من درباره اینکه دارم داستانی دراینباره مینویسم را کاملأ انکار کردم، او هم گفت : انکار جنابعالی پول سیاهی ارزش ندارد چون من در دقیق بودنت بسیار جدی شده ام و دریافته ام تجربه ات روزی دامنگیر تک تکمان خواهد شد
ادامه دارد..
5:29 AM
ساعت.. payam نوشته..
|